♪♫ Samvel Son Band ♪♫

The best of Samvel Son Band CEO Music Comp By Sannyveall Fakhiyemanis(Sassan Fakhimi) no : Sam 1

تاریخچه نهان سازی در برگردان موسیقی


نهان‌سازی در برگردان یا وارون‌نگاری در زبان انگلیسی:(Backmasking)
نهان‌سازی در برگردان به‌عنوان یک تکنیک از دههٔ ۱۹۶۰ استفاده شده و شگردیست برای ضبط صدا که در آن نوا یا پیام گفتاری، با پخش وارونه آهنگی که قرار است بگونهٔ عادی پخش شود، نهادینه می‌شود. نهان‌سازی در برگردان کاربردیست دانسته که بواسطهٔ آن، پیغامی که از وارون آواها به مغز می‌رسد می‌تواند ناخواسته باشد.
گرچه پدید آمدن این پدیده از ابتدای اختراع فونوگراف بدست توماس ادیسون در سال ۱۸۷۷ با چرخش وارونهٔ استوانهٔ دستگاه، امکان‌پذیر بوده است، ولی بواسطهٔ پیشرفتهای فن‌آوریهای صوتی در دههٔ ۱۹۵۰ و همزمان، همه‌گیر شدن استفاده از دستگاههای ضبط صدا بر روی نوار در استودیوهای ضبط بود که این صنعت شکل گرفت.[۳][۴]
در دورهٔ ضبط مغناطیسی، برگردان صدا نیاز به دستگاه‌هایی داشت که نوار را وارونه به چرخش درآورند که البته کاری بس دشوار بود. دستگاه‌های ضبط صوت قرقره‌ای (ریل) امکان ضبط برگردان را در استودیوهای ضبط صدا فراهم می‌کردند. ضبط دیجیتال به این روندها سهولت به‌سزایی بخشید.
وارون‌نگاری نخستین بار توسط “بیتلز” معروف شد، که از برگردان آوازها و موسیقی‌شان در ضبط آلبوم “شان روُلور” سال ۱۹۹۶ بهره جستند.[۱] از آن زمان هنرمندان موسیقی از این شگرد برای جلوه‌های هنری، فکاهی و هزلی در آثارشان (چه بصورت آنالوگ و چه دیجیتال) بهره گرفته‌اند. این روش همچنین برای سانسور واژه‌ها یا عبارات، جهت پدیدآوری نُسَخ پاکسازی شدهٔ ترانه‌ها استفاده می‌شود.
گروه بیتلز از دو سو در پراکنده‌سازی وارون‌نگاری نقش داشته‌اند. از یک سو به‌عنوان شگردی در ضبط و از سوی دیگر بدلیل هیاهوی به‌بار آمده که ریشه در رویدادی در سال ۱۹۶۹ دارد، زمانی‌که “راس گیب” ، دی جی ایستگاه رادیوی WKNR-FM از یک شنونده، تلفنی دریافت داشت که از شایعهٔ مرگ “پل مک کارتنی” عضو گروه خبر می‌داد و مدعی بود که در آهنگ «انقلاب ۹» پیام وارونه‌ای گواه این شایعه می‌باشد. گیب صفحه آهنگ را وارونه پخش کرد و این پیام را شنید(: “Turn me on, dead man … turn me on, dead man … turn me on, dead man…” مرا برانگیز، مرد مرده … مرا برانگیز، مرد مرده … مرا برانگیز، مرد مرده … (بشنوید[۱۱] گیب در مورد «پنهان‌کاری بزرگ»[۱۲] با شنوندگانش آغاز به گفتگو کرد و به نخستین سرنخ، نشانه‌های گوناگون دیگری نیز افزوده شدند. از جمله پیام وارونهٔ منتسب(Paul is a dead man, miss him, miss him, miss him پل مردی مرده است، فقدانش را حس کنید، حس کنید، حس کنید) در آهنگ «من خیلی خسته‌ام».[۱۱] شایعهٔ “پل مرده” ایدهٔ استفاده از وارون‌نگاری در موسیقی را قوت بخشید.[۱]
پس از شوی گیب، انبوه دیگری از آهنگهایی که در برگردانشان عباراتی ظاهراً بامعنی شنیده می‌شد یافته شدند. در ابتدا این امر بدست هواخواهان پروپاقرص موسیقی راک صورت می‌گرفت.
به هر صورت گروه بیتلز را باید برای شناخته شدن و مردمی شدن این شگرد مسؤول دانست.[۱] جان لنون (خوانندهٔ گروه) و جورج مارتین (تهیه کننده) هر دو ادعا کرده‌اند که کاشف شگرد ضبط وارونه در سال ۱۹۶۶ در زمان آماده‌سازی آلبوم روُلور بوده‌اند. از این کاربرد به‌ویژه در آهنگهای «فردا هرگز نمی‌فهمد» و «من فقط خواب‌ام» و تک آهنگ «باران»، بهره گرفته شد.[۵] لنون گفته، زمانیکه نشئه ماریجوانا بوده، به‌اشتباه آهنگ «باران» را بصورت وارونه پخش می‌کند و نوای گوش نوازی می‌شنود. روز بعد پیآمد را با دیگر اعضاء گروه به اشتراک گذارده و این شگرد برای اولین بار در تکنوازی گیتار آهنگ «فردا هرگز نمی‌فهمد» و در قطعهٔ واپسین آهنگ «باران» به‌کار گرفته شده است.[۶][۷] بنا بر گفتهٔ مارتین، گروه با تغییر تندی و برگردان نوار آهنگ «فردا هرگز نمی‌فهمد» در حال آزمایش بوده‌اند و این او بوده که ایدهٔ وارونه سازی آواز لنون و نوای گیتار را داده که در بخشی از آهنگ «باران» آنرا به‌کار بسته است. پس از آن است که لنون از این شگرد خوشش می‌آید و آنرا ادامه می‌دهد.[۸][۹] با این وجود «باران» نخستین آهنگیست که دربردارندهٔ پیامی در وارونش است،بشنوید…بدین ترتیب که آخرین بیت موجود در آهنگ وارونیست از بیت اول آن.[۱۰]
نهان‌سازی در برگردان در امریکا از دههٔ ۱۹۸۰ به جستاری کشمکش برانگیز بدل گردیده است. زمانیکه مذهبیون دیدگاهشان را دربارهٔ گروه‌های برجستهٔ موسیقی چنین بازگو نمودند که این شیوه درجهت اندیشه‌های اهریمنی به‌کار گرفته‌ شده است که تظاهرات صفحه‌سوزان و وضع قانون ضدنهان‌سازی در برگردان توسط دول ایالتی و فدرال را نیز بدنبال داشت.[۲]
در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ میلادی،[۱۳] به‌هنگام خیزش مسیحیان راستگرای افراطی در امریکا،[۱۴] گروههای متعصب مسیحی مدعی شدند که پیام‌های نهان شده در برگردان آهنگ‌ها می‌تواند از ذهن خودآگاه گذر کرده و در ضمیر ناخودآگاه انسان رخنه کنند،[۱۵] جاییکه شاید نادانسته از سوی شنونده پذیرفته شوند. در سال ۱۹۸۱، دی جی مذهبی، مایکل میلز در برنامهٔ رادیویی مسیحیت ابراز داشت که آهنگ» پلکانی به‌سوی بهشت از لد زپلین« دربرگیرندهٔ پیام‌های نهانی است که توسط ناخودآگاه شنیده می‌شود.[۱۶] در آغاز سال ۱۹۸۲، پل کراچ از شبکه تلوزیونی ترینیتی در یک شو با مهمانی با نام “ویلیام یارول” که خود را متخصص علوم عصبی معرفی کرده بود، استدلال کرد ستاره‌های موسیقی راک با کلیسای شیطان در ارتباط‌ اند تا پیام‌های رخنه‌گر در ناخودآگاه را در موسیقی‌شان نهفته سازند.[۱۷] نیز در سال ۱۹۸۲، پیشوای روحانی افراطی مسیحی، “گری گرینوالد” سخنرانی‌های همگانی دربارهٔ خطرات نهان‌سازی در برگردان ایراد کرد و به‌همراه آن دست‌کم یک مراسم صفحه خردکنی نیز برگزار شد.[۱۸] در همان سال، ۳۰ نوجوان اهل کارولینای شمالی، به رهبری روحانی موبدشان، مدعی شدند خوانندگان توسط شیطان تسخیر شده‌اند که از صدای آنها برای پدیدآوردن پیامهای نهانی در برگردان موسیقی‌شان بهره برده و مراسم صفحه سوزی در کلیسایشان برگزار کردند.[۱۹]
ادعای نهان‌سازی شیطانی در برگردان آهنگها از سوی روانشناسان اجتماعی، والدین و منتقدین موسیقی راک نیز به میان آمده،[۲۰] افزون برآن انجمن پی‌ام‌آرسی گروه لد زپلین را به استفاده از نهان‌سازی در برگردان برای تبلیغ شیطان پرستی محکوم کرد.[۲۱] در ۲۸ آوریل ۱۹۸۲ دان ریتر گزارشگر اخبار شامگاهی سی‌بی‌اس، از کشف پیام‌های احتمالاً نهان‌سازی شده در برگردان بخشی از آهنگهای لد زپلین و الکتریک لایت ارکسترا و استیکس خبر داد و آنها را پخش نمود.[۲۲]
وضع قوانین
یکی از برآیندهای خشم به‌بار آمده، اخراج پنج دی جی از رادیوها به‌دلیل تشویق شنوندگان به جستجوی پیام‌های پنهانی در برگردان آهنگ‌ها بود.[۱۳] پی‌آمد جدی‌تر تصویب قانونی از سوی فرمانداری ایالتی آرکانزاس و کالیفرنیا بود. دادخواست سال ۱۹۸۳ کالیفرنیا بدینسان پیش کشیده شد تا از نهان‌سازی که «می‌تواند رفتارمان را نادانسته و ناخواسته دگرگون ساخته و ما را به هواخواهان ضد مسیح بدل سازد» جلوگیری کند.[۲۳] دادخواست پذیرفته شده پخش هر نوع صفحه یا نواری را که نهان‌سازی در برگردانشان را بازگو نکرده‌اند، تجاوز به حریم شناخته که برای آن پخش کننده را می‌توان تحت تعقیب قانونی قرار داد.[۱۸] قانون آرکانزاس که به‌اتفاق آراء در ۱۹۸۳ پذیرفته شد، به آلبوم‌هایی از بیتلز، پینک فلوید، الکتریک لایت ارکسترا، کوئین و استیکس ارجاع میداد،[۱۴] و حکم کرد که نوارها و صفحه‌ها برچسبی با متن: «هشدار: این اثر حاوی گفتار نهان شده در برگردان خود می‌باشد که ممکن است قابل ادراک توسط ناخودآگاه، به‌هنگام پخش عادی باشد» داشته باشند. گرچه این حکم توسط فرماندار بیل کلینتون به سنای ایالتی پس فرستاده و لغو شد.[۱۸] لایحهٔ شماره ۶۳۶۳، که در سال ۱۹۸۲ توسط نمایندهٔ کالیفرنیا باب دورنان تقدیم مجلس شد، حکم مشابهی را پیشنهاد می‌کرد،[۲۴] که حکم به کمیسیون فرعی بازرگانی، ترابری و جهانگردی ارجاع می‌شد و هرگز تصویب نشد.[۲۵] همچنین برای مجالس تگزاس و کانادا درخواست اقدامات حکومتی شد.[۱۸]
اینکه نهان‌سازی در برگردان می‌تواند بصورت زیر آستانه‌ای بر شنوندگان تأثیر کند یا خیر، پرسشی‌است که هنوز مورد چالش هر دو طرف است.
لوح فشرده پیدا کردن پیامهای وارونه را دشوار ساخت که باعث فروکش شدن تب وارون‌نگاری شد.
با ورود سی دی به بازار در دهه ۱۹۸۰، ولی پیش از دسترسی به فن‌آوری‌های ویرایشی صدا در کامپیوترهای شخصی در دهه ۱۹۹۰، امکان گوش دادن به برگردان ترانه‌ها دشوارتر شد و هیاهوی بوجود آمده فروکش کرد.[۲۰]
گرچه جنجال نهان‌سازی در برگردان در دههٔ ۱۹۸۰ به اوج خود رسید، باور همگانی رخنه در ناخودآگاه (ادراک زیرآستانه‌ای) در دههٔ بعد گسترده‌تر شد[۲۶] و این باور نهان‌سازی شیطانی به دهه ۱۹۹۰ کشیده شد.[۲۷] همزمان، رونمایی نرم‌افزارهای ویرایش صدا با ویژگی توانایی برگردان اصوات، روند وارونه‌سازی صدا[۲۰] را که پیشتر تنها توسط دستگاههای ضبط حرفه‌ای شدنی بودند، ساده‌سازی کرد.[۱۵] ابزار عمومی ضبط صدای ویندوز که درون ویندوز ۹۵ تا ویندوز اکس پی نهاده شد، توانایی وارونه سازی صداها با یک کلیک را به کاربر می‌بخشد،[۲۸] و همانند آن نرم افزار مردم‌پسند متن‌باز Audacity بود.[۲۹] پس از فراگیر شدن اینترنت، جویندگان پیام‌های نهان در برگردان موسیقی‌ها از این نرم‌افزار استفاده کرده تا وب‌گاه‌هایی نمایان‌گر نمونه‌های موسیقی وارونه بسازند، که این امر به روشی پراستفاده برای کشف پیام‌های نهان‌سازی شده در برگردان آهنگ‌های متداول بدل گردید.[۲۰]